0006. Wahyu SAPTO DARMO..

Pangruwatan.
Naliko manungso anglampahi pecating nyowo utawi pejah, kairing lesing sukmo, puniko ing Sapta Darma kawastanan tindaking Hyang Maha Suci dateng alam langgeng kairing saderek 11.
Dene naliko anglampahi racut, saderek 11 sami anenggo wadagipun, mboten tumut nderek Hyang Maha Suci. Pramilo racut ugi kawastanan "mati sajroning urip" utawi pejah salebeting gesang.
Naliko racut, salebaring sowan dateng ngarsaning Hyang Maha Kuwasa, lajeng wangsul malih dateng wadagipun ingkang katenggo saderek 11 puniko. Dene naliko pejah, saderek 11 tamtu angalang-alangi utawi anggondeli tindaking Hyang Maha Suci.
Warga Sapta Darma ingkang tekun sujudipun tartamtu saged amangsulaken saderek 11 puniko dateng asalipun, inggih puniko sari-sarining bumi, saenggo Hyang Maha Suci saged lestantun tindakipun, wangsul dateng alam langgeng.
Dene yen wonten salah satunggal,kalih, tiga utawi kathah saking saderek 11 ingkang mboten saged wangsul dateng asalipun, puniko ingkang bade anggandoli tindaking Hyang Maha Suci, ndadosaken wontening roh penasaran utawi roh gentayangan. Yen kalampahan makaten, Hyang Maha Suci katut ing alam alus, panggenan jin peri perayangan, nempel ing selo utawi kekayon ageng, guwo singup lan ing gedong-gedong sepen. Saderek 11 ingkang nggered Hyang Maha Suci ing ngriku tansah gesang awit angsal sinaring Hyang Maha Suci. Puniko lajeng maujud genderuwo, kemamang, wedon, wewe lan sapanunggilanipun. Sadaya puniko anuwuhaken pepeteng ingkang merbawani tiyang gesang ing ngriku.
Kathahing pepeteng ingkang tansaya kathah salebeting ewon tahun mahanani kasangsaraning gesang tetiyang ing ndonya puniko, awit saged murugaken sesakit mawarni-warni lan swasana ingkang mboten sakeca. Ugi pepeteng puniko angomberi tindak durjana ing pundi-pundi panggenan.
Tugas lan jejibahan.
Sasampunipun tampi ayahan utawi tugas ngusadani tetiyang ingkang sakit, Pak Arjo tampi jejibahan angruwat panggenan angker, wingit lan singup. Panggenan puniko sadoyo pinongko sumber utawi tuking sadaya kasangsaraning pagesangan.
Pangruwatan puniko katindakkaken sarana sujud utawi ening, nyuwunaken pangapura kesalahanipun Hyang Maha Suci ingkang kagered saderek 11 puniko. Yen kinabulan dening Hyang Maha Kuwasa, umumipun lajeng wonten prabawa angin midid ambekto roh penasaran (saderek 11) wangsul dateng asalipun ingkang wujud sari-sarining bumi.
Ing tengah kito Pare wonten punden wit waringin ingkang kasebat Waringin Budha. Ing ngandapipun wonten reca Budha alit, watawis setengah meter inggilipun. Puniko panggenanipun tetiyang sami nyadran, mbesmi kemenyan lan sawur sekar, ing pangangkah angsal berkah saking ingkang manggen ing ngriku. Tamtu kemawon panggenan makaten puniko dipun remeni roh-roh penasaran. Naliko karuwat, sanaliko karaosaken swasana padang, resik saking pepeteng. Nanging, salajengipun, awit saking kathahing tetiyang ingkang tansah anyadran ing ngriku, roh penasaran saking lintu panggenan lajeng sami andatengi lan manggen ing papan puniko. Mboten antawis dangu, swasana dados peteng malih.
Angawisi nyadran tumraping warga Sapta Darma.
Ing ngriki, Pak Arjo mawanti-wanti, sanget anggenipun angawisi warga Sapta Darma lampah nyadran, masang tumbal, memujo sakathahing wesi aji ingkang rupi gegaman: keris, tumbak lan sapanunggilanipun.
Ing Pare kathah panggenan ingkang sampun nate karuwat upaminipun Waringin Budha, Candi Surowono, kraton Mamenang (ingkang kasebat panggenan pamuksaning Prabu Jayabaya) lan sanesipun.
Anglepasaken kukilo.
Pak Arjo remen angingah peksi perkutut. Wonten sekawan utawi gangsal kurungan ingkang kagantung ing griyanipun. Sasampunipun anglampahi sujud, Pak Arjo saged angraosaken, kados pundi raosipun yen kalebetaken ing kurungan, sanadyan mboten kekirangan tetedhan lan toya pangomben. Pramilo lajeng sami dipun lepasaken sadaya.
Ing wekdal kalodangan, Pak Arjo anelakkaken, bilih warga Sapta Darma sasaged-saged anulad lampah puniko, nglepasaken karemenan angurung peksi utawi sato kewan sanesipun. Wonten ingkang purun, nanging ugi kathah ingkang mboten purun angugemi piweling puniko, kanti alasan maneko warni.
Tumraping Pak Arjo, sadaya namung kapasrahaken dateng pribadinipun piyambak-piyambak. Menawi tumrap kaluwarganipun piyambak, putra-putri, semah, malah dateng biyungipun piyambak, punika sampun arupi parentah ingkang keras, mboten kenging kabantah.

0002. Wahyu SAPTO DARMO.

Pepetenging jagad.
Payudan (paprangan), kacilakan,sakit, lan gonjang-ganjinging bumi ingkang rupi lindu, banjir , lesus lan sapanunggilanipun , sadaya puniko anuwuhaken katah pepejah dateng tiyang jaler-estri, nem-sepuh. Ugi puputing yuswa puniko anambahi katahing tiyang ingkang pejah.
Mboten sadaya nyowo ingkang pejah saged wangsul dateng pangayunaning Hyang Maha Kuwasa ing alam langgeng. Ingkang kathah manggen ing alam alus, dene sanesipun saged ugi manggen ing alam wadag upaminipun ing guwo-guwo, griyo singup, ing kekayon, malah wonten ingkang nemplek ing sato kewan.
Sadaya kadadosan puniko anuwuhaken pepetenging swasana. Petenging swasana angreridu lampah pados pangupo jiwo, adamel kacingkrangan lan kasisahan ing bebrayat.
Saking agenging prihatos saha genturing panuwunan dateng Hyang Maha Kuwasa, lampah pak Arjo Sopuro puniko mahanani tumuruning wahyu sujud Sapta Darma ing wulan Desember tahun 1952 tanggal 27 ingkang kaleresan malem Jum'at Wage.
Tumuruning wahyu sujud puniko, saderengipun kairing tanda-tanda ingkang kacatet salebeting penggalihing poro mitro-mitranipun Pak Arjo Sopuro.
Poro pamirso,
Wacana ing nginggil puniko ingkang kulo mangertosi ing babagan analiti milo bukanipun karsaning Hyang Maha Kuwasa anurunaken wahyu sujud dateng Pak Arjo Sopuro.
Wahyu sujud kalajengaken tumuruning wahyu racut ing wulan Pebruari tanggal 13 tahun 1953 lan ing pungkasan paripurno tumuruning wahyu Simbol Pribadi, Wewarah Pitu lan Sesanti ing tanggal 12 Juli 1954, wanci siang watawis jam 10.00.

Prajanjen lan Hyang Maha Kuwasa.
Sasampunipun anampi tumuruning wahyu Simbol Pribadi, Wewarah Pitu lan Sesanti, Pak Arjo dalah para mitranipun nembe mangertos yen sadaya puniko mboten namung kagem pribadinipun piyambak, nanging sampun dados sesanggeman ingkang kedah kabiwarakaken dateng sok tiyango ing saindenging jagad.

Purwaning jejibahan.
Amurwakani sesanggeman puniko, Pak Arjo nampi parentah ngusadani tiyang sakit ing Pare lan desa-desa sacelakipun.
Ing salebeting ngayahi tugas utawi jejibahan puniko, Pak Arjo sok selak utawi mboten purun angleksanani, awit rumaos gadah tanggelan semah lan yoga. Sanesing puniko ugi gadah pikiran rangu-rangu, "Mengko gek . . .".
Menawi sampun gadah penggalih makaten puniko, lajeng mopo. Mboten purun medal ing njawi. Poro mitranipun ing njawi sami ngrantos medalipun.
Salebeting kahanan makaten, ujug-ujug, tanpa sangkan paran, Pak Arjo sumerep kedatengan tiyang kalih marepeki Pak Arjo. Kekalihipun sami dene mulasara pak Arjo sarana angantemi tutukipun. Pak Arjo jerit-jerit sesambat, lajeng anjelih "Celukno Pak Kemiiii !!!. Iki aku diantemi wong-wong" Makaten wongsal-wangsul. Para mitranipun sami gugup lan ngungun. Ing ngriku mboten wonten sinten-sinten. Anamung sami sumerep bilih Pak Arjo ngantemi tutukipun piyambak sarana asta kekalihipun.
Sasampunipun Pak Kemi dumugi ing ngriku, Pak Arjo lajeng angucap"Aku sanggup nglakoni prentahe Hyang Maha Kuwasa". Bibar puniko lajeng lerem. Pak Kemi minongko dados saksining ucapan puniko. Pranyata waja (untunipun) Pak Arjo rontok kalih kenging anteman puniko.